«پيش از روانشناس شدنم، وقتی كه نوجوان بودم، گاهی به دنبال ارسال شعری برای مجله يا روزنامه‏ای، با نشاطی كودكانه حريصانه حروف سربی صفحه‏های شعر را می‏بلعيدم تا به «نامه‏های رسيده »برسم. شعف ديدن شعرم در مجله‏های كودكانه و نوجوانان و جوانان و گاه هفته‏نامه‏های بزرگسالان، بال و پرم می‏داد. امروز بيش از آنكه شاعر باشم روانشناس شده‏ام و اين قصه گاه آزارم می‏دهد و بال و پرم را ميشكند.»

این چند خط رو از مقدمه‏ کوتاه کتاب «شبی از شب‏ها» انتخاب کردم. کتابی که چند روز پیش تازه وارد بازار کتاب شده و من بی‏صبرانه منتظر بودم تا این پست رو بهش اختصاص بدم.

کتاب «شبی از شب‏ها» مجموعه اشعار کوتاهیه که تقریبا همه‏شون با همین عنوان شروع می‏شن. کتاب رو انتشارات «حسین فهمیده» در 64 صفحه و با قیمت هزار تومان منتشر کرده.

 

 

 

می‏دونین که من هیچ وقت نقاد خوبی نبودم. همیشه سعی کردم بهترین‏ها رو اینجا بهتون معرفی کنم و قضاوت رو به عهده خودتون بذارم. این بار هم خوندن و شنیدن رو به خودتون واگذار می‏کنم و می‏دونم که مثل همیشه با حرف‏های قشنگتون منو شرمنده محبتی می‏کنین که بعضی وقتا حتی نمیتونم با سرزدن بهتون براش جواب کوچیکی داشته باشم.

 

 

 

شبی از شب‏ها

قهوه‏ی چشم تو فالم را ديد

صبح تفسيرش را باد نوشت

       «از ازل تا به ابد

             شاپرك پرچين ناز توأم»

 

***

شبی از شب‏ها

          دست هايم گم شد

خواب شيرينی بود

برهّ‏ی تنهايی

          دم پرچين دو چشمان تو

                                بازی می‏كرد

و دو دستم چون قوچ

         دشت سرسبز تو را

                                می‏كاويد.

 

***

شبی از شب‏ها

دفتر شعرم را ميخواندم

موي تو تا مهتاب

              بوي تو

                     عطر همه شادی‏ها، شب‏بوها

آسمان

         دامن تو

واژه‏ها نام تو و سينه‏ی من

دل من ...

دفتر شعرم را می‏بندم

                     لحظه‏ها نام تو شد.

 

***

» لحظه‏ها در گذرند

موی من راه درازی پيمود

                     تا كه خاكستر شد

                       زندگی را درياب«

شبی از شب‏ها

من به آيينه همین می‏گفتم

كه دل پنجره

                  از غصه

                 پر از

                باران شد.

 

***

دل من

شاپرك كوچك تنهایی بود

                          شبی از شب‏ها

ياد تو

      پيله‏ی پندارم شد

                   و كنون

مثل شهباز

          پر از

          وسوسه‏ی

                پروازم.

 

احمد پدرام

 

در پاشویه: آب و کاشی توی اردیبهشت 3 ساله شد. دعا کنین امسال برای اینجا سال پرباری باشه.

***....رحمي به دل شكسته كاشي كن ***