سه شنبه 27 اسفند1387
سلام
و خداحافظ. خداحافظ سال كهنه اي كه 366 روز پيش نو بودي. خداحافظ لحظههاي آخر سال 87. خداحافظ وعدههايي كه قرار بود توي اين سال به اونها عمل كنم و نكردم. خداحافظ آدمهايي كه اين سال آخرين سال زندگيتون بود... .
و سلام. سلام آدمهايي كه توي اين سال وارد دنياي بزرگ ما ميشين. سلام وعدههايي كه براي امسال پشت در نگهتون داشتم. سلام 365 روزي كه مثل يه بستهي كادوپيچ شده توي روز تولد، منتظر باز كردنتونم. سلام سال جديدي كه خيلي زود تو هم كهنه ميشي.....
سلام دوستاي تازهاي كه فرصت نكردم لينكتون كنم. سلام پستهاي ننوشته سال جديد. سلام اتفاقاي شيرين سال 88
يك هفته است كه وهاب داره توي تب 40 درجه مي سوزه. همهي روزاي اين سال يه طرف و اين يه هفته هم يه طرف. نمي دونم اين ويروسي كه ميگن همهتنشو گرفته و عفوني كرده از كجا اومده. اصلا نمي فهمم اين روزاي آخر سال چه طوري دارن ميگذرن... . خدا رو شكر امروز حالش بهتر شده.
ديروز كه توي بيمارستان منتظر بودم سرمش تموم بشه، پشت در مطب دكتر اين نوشته رو ديدم. نميدونم كي اينو نوشته ولي خيلي به دلم نشست. خيلي قشنگ داره از خدا همهي چيزاي خوب رو طلب ميكنه. براي همين ميذارمش اينجا و براتون همهي اين چيزا رو از خدا ميخوام
اميدوارم سالي كه مياد براي همهمون پر از اتفاقهاي خواستني باشه. سر سفره سبز هفت سينتون، اين حوض نقلي رو هم دعا كنين....
خداوندا
در این سالی که در پیش است
نمی دانم چه تقدیری مرا فرموده ایی،لیکن
در آغاز طلوع روشن سالی که می آید
کمک کن تا رها سازم ز خود
من کوله بار یک هزار و سیصد و افسوس
هزار و سیصد و اندوه
خدایا مهربانم کن
تو چشمان مرا با نور خود بگشا
تو لبخند رضایت را عطایم کن
بفهمان زندگی زیباست
خداوندا!
تو راه سبز ایمان را نشانم ده
تو نیکی پیشه ام فرما
که راه حق صبورانه بپیمایم
و من هرگز نباشم از زیانکاران
رفیقا!مهربانا!عاشقم فرما
مرا در شط پر مهر گذشتت،شستشویم ده
تو پاکم کن،قرارم ده
کریما!
دست های گرم و لبخندی،عطایم کن
تو ای نزدیک تر از من به من
اینک مرا دریاب ،پناهم ده
عزیزا!
پاسدار حرمت هر لحظه ام فرما
تو ذکرت را عطایم کن
که با یادت دلم آرامشی یابد
حبیبا!
قدردان خوبی ام فرما
تو گردانندهي دل ها و چشمانم
تو ای تدبیر بر هر روز و هر شامم
تو چرخاننده احوال این دنیا
بگردان حال من را سوی آن حالی که می دانی
تو آرامش عطایم کن
تو ای آموزگار پاك خوبی ها
تو راه مهرورزی را نشانم ده
بگیر این دست تنهای مرا در دست پر مهرت
طبیبا!
ای که نامت مرهم دردم
شفایی مرحمت فرما
تو را می خوانمت اینک
اجابت کن مرا ای منتهای رهجویان
تو بر مبنای این هستی
رضا بودن عطایم کن
که من همراه هر سختی بجویم گوهر زیبا و پنهان گشایش را
خدایا!
مزه پاک عطش را بر لبانم تشنه ام بنشان
بنوشان جرعه ایی از آن طهور ناب روحانی
مرا مست می جام حضورت کن
برای محو تاریکی ،بسوزان جهل من را
شعله ام گردان
مرا در این سیه سودا،
در این سرمای پر سوز سکوت سایه های سرد ،یاری کن
و با تدبیر پر مهرت
سحرگاهان
سروش سبز سیمای سعادت ساز ساقی هدیه ام فرما
خداوندا !
نمی دانم چه تقدیری مرا فرموده ای اما
برای مردمان خوب این وادی
عطا فرما
هزار امید
هزار و سیصد آگاهی
هزار و سیصد و هشتاد بهروزی
هزار و سیصد و هشتاد و هشت لبخند زیبا را
***....رحمي به دل شكسته كاشي كن ***
