بی بهار و بی بهانه ام

چشمهای خشک زنده رود را

گریه می کند دلم

آی ابرهای هرکجا

دمی

با دل من و

            زمین بی بهار و

                             رود تشنه

                 گریه می کنید...؟

احمد پدرام

***....رحمي به دل شكسته كاشي كن ***